Rozpocznij psychoterapię już dziś. Zamów bezpłatny pakiet.

Dowiesz się wszystkiego bez zobowiązań, anonimowo, otrzymasz bezpłatną konsultację i diagnozę wraz z omówieniem testów.

Zamów pakiet diagonostyczny

(Po pierwszej konsultacji, ustaleniu formy terapii, nurtu terapeutycznego, prowadzącego terapeuty oraz celów terapii zdecydujesz czy chcesz kontynuować)

Nerwicę da się wyleczyć.
Zapisz się na bezpłatną wizytę.

Czym są zaburzenia nerwicowe (nerwice)?

Zaburzenia nerwicowe, inaczej nazywane są zaburzeniami lękowymi, to zaburzenia psychiczne, które mają bardzo różne symptomy. Osoba chora zdaje sobie zazwyczaj sprawę ze swoich objawów, ale przeżywa przed nimi lęk.

Jak często występują zaburzenia nerwicowe (nerwice)?

Nerwica jest przykładem choroby cywilizacyjnej. Rozpowszechnienie nerwic narasta. Często można spotkać się ze stwierdzeniem, że objawy nerwicy przejawia około 20% populacji.

Przyczyny oraz leczenie zaburzeń nerwicowych (lękowych)

Jakie są przyczyny występowania zaburzeń nerwicowych - nerwica przyczyny?

Do przyczyn zaburzeń lękowych należą: czynniki biologiczne: stan fizyczny, stan układu nerwowego, wrodzone cechy temperamentalne i rola neurotransmiterów. Czynniki związane z wymaganiami społecznymi i rolą społeczną: rodzina i praca. Ważną rolę odgrywają przeżycia traumatyczne: urazy psychiczne i stres przewlekły. Bardzo częstą przyczyną nerwic jest stres. Zbyt wiele istotnych zmian w ciągu krótkiego czasu jest często przyczyną wystąpienia choroby. Im większy stres tym większe jest ryzyko wystąpienia choroby. Czasem, gdy następuje zbyt wiele dużych zmian w ciągu krótkiego okresu czasu może to doprowadzić do wystąpienia zaburzeń.

Jak leczyć zaburzenia nerwicowe - leczenie nerwicy?

Podstawą leczenia w większości przypadków jest psychoterapia. Terapia ma na celu zmianę zachowania i interpretacji własnych objawów i bodźców lękotwórczych. Zrozumienie objawów pozwala przerwać mechanizm błędnego koła- lęk wyzwala dodatkowe objawy, które nasilają lęk. Często stosuje się terapię poznawczo-behawioralną. Skuteczna jest także terapia psychodynamiczna, która pozwala dotrzeć do przyczyn objawów i rozwiązać konflikty intrapsychiczne. Czasem stosuje się również farmakoterapię. Leczenie ma przynieść poprawę w postaci całkowitego ustąpienia objawów lub umiejętności reagowania na ich występowanie i radzenie sobie z nimi w sposób korzystny dla pacjenta.

Charakterystyka zaburzeń nerwicowych

Zaburzenia lękowe w postaci fobii

Lęk wywołany przez określone sytuacje czy przedmioty, które obiektywnie nie są niebezpieczne. Osoba w charakterystyczny sposób unika tych sytuacji lub z przerażeniem przeżywa ich pojawienie się. Lęk fobiczny często współistnieje z depresją. Do fobii należy np. agorafobia związana z lękiem przed otwartą przestrzenią, przed obecnością tłumu, strachem przed wyjściem z domu. Fobie społeczne koncentrują się wokół obawy przed oceną przez innych ludzi skupionych w małych grupach, często związane są z niską samooceną i strachem przed krytyką. Specyficzne postacie fobii - lęk ograniczony do specyficznych sytuacji jak np. bliskość zwierząt, wysokość, ciemność. Kontakt z taką sytuacją może wywołać panikę.

Zaburzenia lękowe z napadami lęku panicznego

Charakterystyczną cechą są nawracające napady ciężkiego lęku, które nie są ograniczone do konkretnej sytuacji, i których nie można przewidzieć. Do powszechnych objawów należy przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, duszności i zawroty głowy. Osoba chora przeżywa narastające uczucie strachu.

Lęk uogólniony

Występuje zależnie od okoliczności zewnętrznych i nie nasila się pod ich wpływem. Objawy są zróżnicowane. Osoba chora boi się, że on lub jego bliscy zachorują, ulegną wypadkowi.

Zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane

Zaburzenie, w którym obecne są zarówno objawy lęku jak i depresji, ale ani jedne ani drugie nie są bardzo nasilone.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (nerwica natręctw)

Do charakterystycznych cech tego zaburzenia należą nawracające myśli lub natrętne czynności. Często towarzyszy im uczucie przykrości. Osoba chora próbuje się im bezskutecznie opierać, budzą w nim sprzeciw, choć są mimowolne. Są to często rytuały, które mają zmniejszyć lęk, choć postrzegane są jako bezsensowne i nieefektywne. Często natręctwom towarzyszy depresja.

Zaburzenia stresowe pourazowe

Występują po sytuacjach zagrażających życiu, katastrofach, np. klęskach żywiołowych, wojnach, wypadkach komunikacyjnych, gwałtach, torturach, aktach terroryzmu. Typowe objawy to: ciągłe powracania do przykrych wydarzeń we wspomnieniach lub snach, utrata zainteresowań, unikanie ludzi, odrętwienie, unikanie sytuacji lub miejsc przypominających zdarzenie, uczucie strachu, paniki, 

Zaburzenia somatyczne

Cechują się ciągłymi skargami na objawy fizyczne i domagania się badań mimo negatywnych wyników.

Neurastia

Cechą charakterystyczną są skargi na zmożone zmęczenie po wysiłku umysłowym, obniżenie sprawności zawodowej i efektywności, męczliwość psychiczna. Do objawów może należeć także cielesne uczucie osłabienia fizycznego.

Zespół depersonalizacji-derealizacji

Pacjent skarży się, że aktywność psychiczna, ciało, otoczenie, ulegają zmianie, stają się nierealne, odległe. Niekiedy pacjent ma wrażenie, ze patrzy na siebie z zewnątrz. Objawy tego zespołu mogę występować w stanach przemęczenia u osób zdrowych.

Co może dać terapia?
Historie pacjentów.

Michał, 37 lat, nerwica

Wszystko było w porządku, aż do dnia, w którym wsiadłem do samochodu i poczułem ogarniający mnie lęk. Zmusiłem się do włączenia silnika, ale przez całą drogę do pracy trzęsły mi się ręce, czułem jak wali mi serce, pociłem się. Sytuacja powtarzała się każdego dnia. Poszedłem do lekarza, brałem leki, psychiatra powiedział, że być może pomoże mi psychoterapia. Byłem nastawiony bardzo sceptycznie. Jak rozmowa ma mi pomóc w pozbyciu się tego lęku. Chodziłem na terapię około roku. Po 3 miesiącach zauważyłem pewną poprawę, a po roku normalnie prowadzę samochód, jeżdżę motorem.

Mateusz, 24 lata, fobia społeczna

Ludzi bałem się odkąd pamiętam. W dzieciństwie większość czasu spędzałem sam, byłem zamknięty w sobie. W szkole praktycznie z nikim nie rozmawiałem. Panicznie bałem się oceny ze strony innych. Unikałem ludzi i byłem opryskliwy i nieprzyjemny, bo skoro i tak mnie wszyscy oceniają i mnie nie akceptują to chciałem dać im do tego powód. W końcu zrozumiałem to błędne koło. Zaczęło przeszkadzać mi moje zachowanie, starałem się więcej przebywać z ludźmi. Jednak sam nie dał bym sobie rady. Uznałem, że potrzebuję pomocy. Psychoterapia pomogła mi pozbyć się moich lęków.

Kasia, 30 lat, nerwica natręctw

Życie z tą chorobą jest straszne. Odczuwasz niemal ciągłą potrzebę wykonywania jakiejś bezsensownej czynności, przez co stajesz się niewolnikiem swojego lęku. Odczuwałam potrzebę bardzo częstego mycia rąk, czemu towarzyszył lęk, że jeżeli tego nie zrobię na pewno zachowuje. Byłam tym zmęczona. Lekarz doradził mi terapię. Jestem w trakcie terapii i przy pomocy psychoterapeuty walczę ze swoją chorobą.

Poznaj rodzaje i skuteczność w terapii w różnych Obszarach Pomocy

Skuteczność terapii

Wykres przedstawia ocenę pacjentów skuteczności terapii psychodynamicznej

Skuteczność terapii

Najwięcej pacjentów kończy terapię psychodynamiczną