Rozpocznij psychoterapię już dziś. Zamów bezpłatny pakiet.

Dowiesz się wszystkiego bez zobowiązań, anonimowo, otrzymasz bezpłatną konsultację i diagnozę wraz z omówieniem testów.

Zamów pakiet diagonostyczny

(Po pierwszej konsultacji, ustaleniu formy terapii, nurtu terapeutycznego, prowadzącego terapeuty oraz celów terapii zdecydujesz czy chcesz kontynuować)

Tiki, jąkanie - leczenie.

Czym są tiki?

Tiki ruchowe to spontaniczne i krótkotrwałe skurcze mięśni. Mają postać mimowolnych ruchów i dotyczą jednej lub kilku części ciała. Zazwyczaj obejmują okolice twarzy i kończyn górnych. Skurcze pojawiają się nagle lub mogą być poprzedzone uczuciem dyskomfortu i napięcia. Często występują u dzieci i nie wymagają leczenia, ale z czasem mogą się utrwalić i stać się uciążliwe. Tiki mogą nasilać się w stanach pobudzenia emocjonalnego. Podczas odpoczynku, snu i czynności nie wymagających koncentracji nasilenie objawów się zmniejsza. Często tikom towarzyszą takie problemy jak duża impulsywność i trudności ze skupieniem uwagi. Mogą one w znacznym stopniu zaburzać codzienne funkcjonowanie.

Czym jest jąkanie?

Jąkanie to przypadłość, która charakteryzuje się częstym powtarzaniem sylab lub słów, przeciąganiem dźwięków, pauzami, które zaburzają płynność wypowiedzi. Objawy mogą być ledwo zauważalne, albo nasilać się do stanu znacznie utrudniającego komunikację werbalną. Zaburzenie to może wywoływać stres, lęk, wstyd a nawet prowadzić do izolacji społecznej. Jąkanie jest zaburzeniem komunikacji, czyli pojawia się podczas interakcji z innymi ludźmi. Dziecko nie jąka się gdy mówi do siebie, gdy nikt go nie widzi. Jąkanie to problem najczęściej występujący u dzieci, ale może dotyczyć także młodzieży i osób dorosłych. Ważne jest to, ze przypadłość sama nie minie, można i powinno się ją leczyć.

Charakterystyka tików oraz jąkania

Wśród tików ruchowych wyróżniamy tiki proste i złożone. Dotyczą one z reguły twarzy, głowy i szyi. Tiki wokalne polegają na mimowolnym wydawaniu dźwięków lub wypowiadaniu słów. Cechują się krótkim czasem trwania, nagłym i spontanicznym występowaniem oraz zmiennym nasileniem objawów. Wśród tików wokalnych wyróżniamy tiki wokalne proste, które polegają na wydawaniu nic nie znaczących dźwięków (chrząkanie, pociąganie nosem) oraz tiki złożone, polegające na naśladowaniu zasłyszanych sylab lub słów lub wykrzykiwaniu obscenicznych treści. Tiki czuciowe są to krótkotrwałe i powtarzające się doznania odczuwane na skórze, zlokalizowane w konkretnej części ciała. Tiki przejściowe, czyli tiki przemijające, jest to najczęstsza postać zaburzeń tikowych trwająca nie dłużej niż 12 miesięcy. Tiki przejściowe charakteryzują się występowaniem jednego lub kilku tików wokalnych lub ruchowych o bardzo zmiennym charakterze. Występują także tiki przewlekłe, które charakteryzują się większym nasileniem objawów niż tiki przejściowe. Mogą również występować u dorosłych.

Zespół Tourette’a, czyli zespół tików głosowych i ruchowych: Pierwsze symptomy choroby pojawiają się około 7 roku życia. Do najczęstszych objawów należy mruganie, potrząsanie głową, grymasy twarzy. Następnie tiki przenoszą się w inne miejsce albo pojawiają się nowe. Po 10 latach od pierwszych objawów stwierdza się największe nasilenie choroby. Rodzaje i umiejscowienie tików wtedy zmieniają się z tygodnia na tydzień.

Leczenie tików oraz jąkania

Obok leczenia farmakologicznego (neuroleptyków) i technik behawioralnych bardzo ważna jest również psychoterapia. Mimo że próbując powstrzymać tiki odczuwamy niepokój i napięcie, to tiki można kontrolować. Ponieważ jednak stres spowodowany próbą kontroli może nasilić objawy, należy najpierw nauczyć się rozpoznawać sytuacje i momenty, w których tiki się pojawiają. Ważne jest aby następnie nauczyć się ograniczać stres pojawiający się w danych sytuacjach. Między innymi właśnie w tym może nam pomoc terapia. Przy jąkaniu ważna jest natomiast terapia logopedyczna poprawiająca płynność mowy. Istotna jest także psychoterapia, która pozwala dotrzeć do przyczyn problemu oraz wyeliminować komponenty lękowe, które zwiększają nasilenie objawów.

Co może dać terapia?
Historie pacjentów.

Adrian, 24 lata,
tiki

Tiki mam od wielu lat. Przyzwyczaiłem się do życia z nimi, chociaż jest to życie bardzo niewygodne. W moim przypadku tiki nasilają się bardzo przy stresie. Rozpocząłem terapię i od kiedy znalazłem sposoby na radzenie sobie ze stresem i stałem się bardziej opanowany, nasilenie tików bardzo się zmniejszyło.

Rodzice Adasia, 6 lat,
jąkanie

Posłaliśmy Adasia do przedszkola. Dość późno zaczął mówić, więc dzieci w przedszkolu nie rozumiały go. Z czasem pojawiło się jąkanie. Myśleliśmy, że mu przejdzie, ale tylko się nasilało. Zaczął zamykać się w sobie, denerwować. Dopiero kiedy rozpoczął terapię, mogliśmy odetchnąć z ulgą, bo widzieliśmy wreszcie postępy. Uczył się mowy od nowa, przestał się izolować i zaczął lgnąć do ludzi.

Kasia, 10 lat,
tiki

Moja córka od dłuższego czasu ma silne tiki ruchowe i wokalne. Leczenie jest niezwykle trudne, ale najważniejsze jest wsparcie rodziny i zrozumienie. Dziecko nie powinno czuć się inne, napiętnowane. Tiki nasilają się gdy dziecko się nimi przejmuje i o nich myśli. Bardzo pomogła nam terapia rodzinna, bo wspólnie uczymy się radzić sobie z chorobą.

Poznaj rodzaje i skuteczność w terapii w różnych Obszarach Pomocy

Skuteczność terapii

Wykres przedstawia ocenę pacjentów skuteczności terapii psychodynamicznej

Skuteczność terapii

Najwięcej pacjentów kończy terapię psychodynamiczną